
Het berichtje komt in maart van uw zus: moeten we nog iets regelen voordat we in juni komen? U woont hier, dus u bent degene aan wie de familie het vraagt. Aan de Europese buitengrens is al iets veranderd, er komt nog iets aan voordat het jaar om is, en die twee dingen worden voortdurend door elkaar gehaald. Voor Nederlandse en Belgische bezoekers ligt het antwoord bovendien heel anders dan voor gasten van buiten de EU.
Het EU Entry/Exit System, EES, ging op 12 oktober 2025 van start en wordt stapsgewijs ingevoerd in negenentwintig Europese landen. Spanje begon met aankomsten op Madrid–Barajas en voegde gedurende de invoering land- en zeegrenzen toe; de volledige invoering aan alle Spaanse grenzen staat gepland voor 10 april 2026.
EES is een biometrische registratie aan de grens voor onderdanen van landen buiten de EU. Er zijn geen kosten en er valt vooraf niets aan te vragen: uw bezoekers doorlopen de registratie aan de grens zelf, in plaats van de oude stempel in het paspoort. Voor u en voor familie uit Nederland of België verandert er niets: EU-burgers vallen er niet onder.
ETIAS is iets anders: een reisautorisatie die vóór vertrek wordt aangevraagd, en op het moment van schrijven is die nog niet live. Het systeem wordt verwacht in het laatste kwartaal van 2026, gevolgd door een overgangsperiode van ongeveer zes maanden waarin reizigers worden aangemoedigd om er een te hebben, maar er nog niet strikt toe verplicht zijn. De verwachte kosten liggen rond € 20 per aanvraag, met vrijstellingen voor jongere en oudere aanvragers. Beschouw dit alles als verwacht en niet als bevestigd: de startdatum van ETIAS is al meer dan eens opgeschoven.
Ook ETIAS geldt alleen voor visumvrije reizigers van buiten de EU. Relevant wordt het dus pas als u een zoon heeft die in het Verenigd Koninkrijk woont, familie in de Verenigde Staten, Canada of Australië, of een partner met een niet-EU-nationaliteit.
Voor Nederlandse en Belgische familie geldt hij niet. Als EU-burger heeft u vrij verkeer: geen visum, geen 90/180-regel, geen maximaal aantal vakantiedagen in Spanje. Wat wél blijft gelden, is de Spaanse registratieplicht: wie langer dan drie maanden in Spanje verblijft, hoort zich in te schrijven bij de gemeente (het empadronamiento) en het certificado de registro de ciudadano de la Unión aan te vragen, in de volksmond de groene NIE-kaart.
Voor bezoekers van buiten de EU, bijvoorbeeld uit het Verenigd Koninkrijk, ligt het anders: zij mogen negentig dagen doorbrengen in elke periode van honderdtachtig dagen in het Schengengebied. Dat venster schuift mee en is geen tegoed dat in januari opnieuw begint: tel op een willekeurige dag honderdtachtig dagen terug en tel elke dag in het gebied op, inclusief de dag van aankomst en de dag van vertrek.
Daar lopen frequente bezoekers tegenaan. Drie weken met Pasen, vijf in de zomer en drie met Kerst is ongeveer elf weken, en als de reizen dicht op elkaar vallen, kan het schuivende venster de volgende boeking in gevaar brengen. De telling geldt bovendien voor het hele Schengengebied, dus een paar nachten in Frankrijk onderweg naar het zuiden zijn verbruikte dagen, geen bespaarde.
EES maakt die rekensom exact. In- en uitreis hingen vroeger af van een stempel die vlekkerig kon zijn, aan een drukke balie gemist kon worden of helemaal niet gezet werd; EES legt beide automatisch vast bij een biometrische identiteit, zodat het totaal wordt berekend in plaats van gereconstrueerd. Bezoekers die ervan uitgingen dat de telling wel meeviel, komen soms hoger uit dan gedacht.
Of u nu via uw werk in het Spaanse staatsstelsel zit, betaalt voor het convenio especial, of een private Spaanse zorgverzekering heeft: dat recht is van u. Het strekt zich niet uit tot uw moeder in de logeerkamer, en uw seguro de hogar, uw woonverzekering, is er geen vervanging voor. Familie die op bezoek komt, heeft een eigen reisverzekering voor de reis nodig, geldig voor het hele verblijf.
De EHIC, de Europese ziekteverzekeringskaart, hoort in Nederland bij de basisverzekering onder de Zorgverzekeringswet en in België bij het ziekenfonds of de mutualiteit. De kaart geeft een bezoeker toegang tot medisch noodzakelijke staatszorg in Spanje op dezelfde voorwaarden als een Spaanse ingezetene, in een centro de salud of een openbaar ziekenhuis. Echt nuttig. Maar het is geen reisverzekering, en de gaten zitten precies bij de dure onderdelen.
Zie de EHIC als iets dat de rekening in een openbaar ziekenhuis kleiner maakt, en een volwaardige reisverzekering als datgene wat iemand daadwerkelijk thuisbrengt.
Hier gaan bezoeken in de praktijk mis, veel vaker dan aan de grens. Een reisverzekering voor bezoekers wordt geprijsd op basis van het gemelde risico, dus een niet-gemelde aandoening geeft de verzekeraar de ruimte om een claim die ermee samenhangt af te wijzen, en "samenhangen" wordt ruimer uitgelegd dan mensen verwachten. Een val na een wijziging in de bloeddrukmedicatie, of een longontsteking bij iemand met een bekende longaandoening: beide zijn terug te herleiden.
Voor gasten van buiten de EU is te lang blijven niet langer een slordigheidje dat onopgemerkt blijft. Het kan betekenen: weigering aan de grens bij een volgende reis, een geregistreerde overschrijding en problemen bij een latere ETIAS-aanvraag. Dat iemand uw ouder is, geeft geen recht op langer verblijf.
Wil iemand van buiten de EU meer dan negentig dagen binnen honderdtachtig dagen blijven, dan is de route een visum dat vooraf wordt aangevraagd vanuit het land waar hij woont, een gesprek voor een gestoría en niet voor de balie aan de grens. Voor Nederlandse en Belgische familie bestaat die overschrijding niet, maar bij een verblijf van meer dan drie maanden komt de Spaanse inschrijving in beeld. Let in beide gevallen op de verzekeringskant: polissen zijn geschreven rond een maximale reisduur, dus een verblijf dat uitloopt kan iemand onverzekerd achterlaten terwijl hij nog gewoon in uw keuken zit.
Als Nederlander of Belg met een vast verblijf in Spanje zit u in een andere positie dan uw bezoekers. U bent EU-burger, u heeft geen visum nodig en er telt geen negentigdagenklok voor u. Wat wel telt, is uw registratie: het empadronamiento bij de gemeente en het certificado de registro de ciudadano de la Unión, de groene kaart met uw NIE. Draag dat document samen met uw paspoort of identiteitskaart bij u; de praktische misser is dat u als kortverblijvende bezoeker wordt behandeld omdat u de kaart niet laat zien.
Regel tegelijk de zorgkant. Wie zich in Nederland uitschrijft uit de BRP, verliest het recht op de Nederlandse basisverzekering; Belgen die zich definitief vestigen, verliezen op termijn de dekking via het ziekenfonds. Vanaf dat moment loopt uw zorg via het Spaanse stelsel, het convenio especial of een private Spaanse polis, en de EHIC uit uw oude land is dan geen achterdeur meer.
Stuur het volgende bezoek dus drie instructies mee voordat er geboekt wordt: controleer het reisdocument op geldigheid (en bij gasten van buiten de EU ook op de afgiftedatum), tel bij niet-EU-bezoekers de dagen in het Schengengebied van de afgelopen zes maanden op, en sluit de reisverzekering af op de dag dat de vluchten worden betaald. Laat bezoekers van buiten de EU vlak voor vertrek nog de officiële EU-bronnen checken op de status van ETIAS, want die datum is al eerder verschoven.
Quick answers on advice
Nog vragen?
Neem contact opPlaats als eerste een reactie.